Psoriasisartritis (PsA) heeft een prijskaartje

Italiaanse onderzoekers doen onderzoek naar de verhouding kosten-baten van biologicals bij de behandeling van psoriasis. Dit verklappen we nu al: ze zijn het waard.

hand.jpg

Van alle inflammatoire gewrichtsziekten is psoriasisartritis (PsA) wellicht de meest complexe. Aangezien het gaat om zowel een huidziekte als een reumatologische aandoening hebben we te maken met twee ziektebeelden in één. Hierdoor is de PsA vaak pijnlijker, mogelijks invaliderend en uitzonderlijk moeilijk te behandelen. Dat zegt althans Paolo Cortesi, arts en co-auteur van een studie naar de kostenefficiëntie van biologicals bij PsA. De ziekte kan ook leiden tot een groot aantal comorbiditeiten (aanverwante ziektes), meer bepaald hart- en vaatziekten, obesitas, diabetes type 2 en hoge bloeddruk.

 Een behandeling met biologische geneesmiddelen (‘biologics’) gebeurt op basis van levende cellen die meestal worden toegediend door middel van een injectie. De komst van deze biologics heeft de behandeling van psoriasis en PsA radicaal veranderd, zegt Cortesi. Vὀὀr het bestaan van biologics hadden patiënten met psoriasisartritis slechts één optie: traditionele geneesmiddelen die het ziekteverloop van reuma probeerden te beïnvloeden, ook wel DMARD’s genoemd. DMARD’s vormen nog altijd de basisbehandeling van PsA aangezien ze voor veel patiënten een welkome oplossing bieden bij pijn en zwelling, en bijdragen tot een verhoogde levenskwaliteit.

De traditionele DMARD’s blijven een belangrijk onderdeel van de behandeling maar de impact van biologics is ongelofelijk positief”, zegt Cortesi. “Deze nieuwe geneesmiddelen kunnen de structurele beschadiging van gewrichten vertragen of zelfs stoppen en daardoor de algemene werking van het lichaam drastisch verbeteren. Biologics zijn dan ook veel doeltreffender dan de traditionele DMART’s”.

Ze zijn wel een pak duurder. Daarom hebben Cortesi en zijn collega’s van de Universiteit van Milaan-Bicocca een literatuurstudie uitgevoerd om uit te zoeken hoe de kostprijs van de medicatie zich verhoudt tot de resultaten. De onderzoekers vergeleken tientallen recent gepubliceerde artikels over de financiële druk van PsA en kwamen tot de volgende conclusie: ondanks het hoge prijskaartje zijn biologics toch een kostenefficiënte behandelingsoptie. In 2012 publiceerde het team al een literatuurstudie. Hun laatste studie, die in februari 2018 werd gepubliceerd in Pharmaco economics, is een aanvulling daarop, verduidelijkt Cortesi.

Directe en indirecte kosten

De onderzoekers kwamen tot de conclusie dat biologics de grootste kost zijn in de behandeling van PsA. Maar daarnaast lijstten ze een aantal bijkomende kosten op die de ziekte ongewoon belastend maken. Zonder een gepaste behandeling worden patiënten met PsA vaker opgenomen in het ziekenhuis, zijn ze vaker thuis wegens ziekte of ziek op het werk. Het verlies aan productiviteit wordt met andere woorden duurder voor de patiënten, hun familie, de zorgverstrekkers, de werkgever en de maatschappij in het algemeen.

Deze verborgen kosten nemen alleen maar toe naarmate de bevolking vergrijst en naarmate het aantal chronische ziekten toeneemt, verklaart Cortesi. “In het algemeen leven de mensen een pak langer, dus een ‘levenslange behandeling’ kan inderdaad heel lang duren”, zegt hij.

 Sommige behandelingen slagen erin de ontwikkeling van de ziekte in sterke mate te vertragen en de levenskwaliteit voor de patiënt jarenlang spectaculair te verbeteren. Voor andere patiënten kunnen biologics de progressie van de ziekte zelfs volledig stoppen. Tegelijk beklemtonen de auteurs van de studie dat biologics niet altijd werken voor iedereen soms omdat het gewoonweg niet doeltreffend is, soms omdat de patiënten de bijwerkingen ervan niet verdragen.

Toch blijven de onderzoekers ervan overtuigd dat biologics kostenefficiënt zijn. De hogere kostprijs van biologics wordt op zijn minst deels gecompenseerd door een verbetering van de levenskwaliteit en doordat langetermijnschade aan de gewrichten kan worden ingeperkt. Dit vertaalt zich later dan weer in lagere kosten op het vlak van ziekenhuisuitgaven, lager ziekteverzuim en ook een hogere productiviteit, zowel thuis als op het werk.

Personen die meer bijdragen tot de maatschappij door belastingen te betalen, door hun geld te spenderen en door meerwaarde via hun geleverd werk, zetten een macro-economisch domino-effect in werking dat een pak verder gaat dan wat meet- of telbaar is.

De goede richting

In meer en meer landen wordt onderzoek verricht naar kostenefficiëntie om de beleidsmakers in de gezondheidszorg beter te kunnen informeren, zegt Cortesi. “Vandaag de dag weten we nog te weinig over de aanvullende voordelen van specifieke biologische geneesmiddelen. Daarom moeten we een checklist opstellen van medicatiemogelijkheden, maar om dit te bereiken moeten we nog meer gegevens verzamelen”.

Volgens Cortesi is het bepalen van de beste biologische behandeling voor een patiënt afhankelijk van de evolutie van het ‘medicijn op maat van elke patiënt’, een denkkader dat steeds aan belang toeneemt in de medische sector. De impact van PsA op de zorgverstrekkers is een bijkomend ontbrekend puzzelstukje. Volgens Cortesi gaat het om “een zoveelste verborgen kost bij een ziekte die op zich al duur is”. In die zin kunnen de resultaten van de studie verzekeraars en beleidsmakers aanmoedigen om de kostprijs in een breder perspectief te plaatsen en op die manier een positievere terugbetaling te stimuleren. Dat zou heel goed nieuws zijn voor patiënten, voor de maatschappij en voor iedereen die zich daartussenin bevindt.  

Uit: PSORIANT juni 2019